Met Epictetus de canyon in

En zo kan het gebeuren dat een mens op een dag in Yazılı beland. Een stukje natuurpark met watervallen, vogels, rotsen en een rivier zo helder als gin (én een kiosk waar forellen gegrild worden en Nescafé geprepareerd). Hier en daar zijn er inscripties in de rotsen die van erosie bespaard zijn gebleven. Onder andere eentje van de Griekse filosoof Epictetus (50-130 AD). Een van mijn Griekse helden. Hij liet een gedicht achter voor ons, vrijheidszoekers in ruimte en wezen.

Free Man Poem

Yo traveler; make your preparations, and depart; know this:

Free man is only the man, who is free in his character

The limits of the freedom of man, is found in thyself

And in case the free man is sincere in his decision,

In case he has integrity in heart, these are what makes him noble

And free man ascends with this, not mistakes.

He will not feel a pleasure from a made-up nobility inherited from parents:

Because it is not the parents, conceiving a free man

It is Zeus, the father of all and the human race

All has a single chance. He takes the physical beauty, for destiny.

This is the noble beauty and freedom in real sense.

The slaves by soul will not avoid foul language, even if an old slave

Extravagance is the indicator of such person, has innobility in his heart

Yo traveler, Epictetus was born from a slave mother,

yet he was higher than all, like an eagle: his soul was appreciated

when it came down to wisdom

That is to say, a godly being gave birth to him. I wish now (if this was possible)

Such beneficial man, a source of joy

Was born to a slave mother amongst all famous persons.