Luxe is...

Ruth, 23-08-2009 12:05

Mangrove Om mee te beginnen: een jaar doelloos de wijde wereld in trekken.
Maar in het Nationale Park van West-Bali ontdekten we échte luxe, van de knijp-me-in-de-arm-want-ik-droom soort.
Dus nu weten we, luxe is…

… Overnachten in het Menjangan Resort: een beschermde enclave, in een beschermd nationaal park.
… Niet weten waar binnen ophoudt en buiten begint.
… Wakker worden tussen de witte linnen lakens en niets anders zien dan mangrove en zee.
… Uren lang luisteren naar vogelzang en het kabbelen van het zeewater onder het bed.
… Ontbijten met vlinders naast de licht gezouten boter op de tafel.
… Een tropische boom met fuchsia bloemen die door de vloer van de toiletkamer groeit.
… Om 21.30u op het open dak van de “jungle paus-mobiel” van het restaurant in de vogeltoren naar de mangrovehut rijden, onder een firmament, versierd met duizenden kerstboomlichtjes.
… Onderweg enkel stoppen voor een hert met jongen en een grote, witte nachtuil.
… Twee dagen geen auto’s, vrachtwagens of mensen tegen komen (behalve degene die het verse papayasap persen en de tonijn voor je grillen).
… Op het houten dek middenin de jungle een klein bordje “wireless hotspot” ontdekken.
… Je afvragen wie ‘s nachts het pak chocoladekoekjes open gedaan heeft en er met een deel van de inhoud vandoor is gegaan. Beseffen dat het de grijze langstaart aap is, die je vanuit de struiken zit te begluren. En het niet erg vinden.
… Door de ecologische doelstellingen van het resort zonder schuldgevoel van al deze luxe genieten.

‘Water, daar varen de schepen op’, zei mijn grootmoeder altijd. (Je zou het misschien niet zeggen maar ze was de echtgenote van een dichter). Van de zee werd ik tot nu toe ook niet echt warm. Het was vooral iets dat een Europeaan vrij drastisch van zijn Argentijnse vrienden scheidt en in het beste geval iets waar je in kan plassen zonder naar de toilet te hoeven lopen. Maar het West Bali National Park bracht daar verandering in. Wat een prachtige boven- en onderwaterflora en fauna. Wat een kleuren. Wat een muziek. Als Neptunus ooit een pers- en communicatieverantwoordelijke nodig heeft (zou die op LinkedIn zitten?), solliciteer ik gegarandeerd.