Hati hati!

Ruth, 11-09-2009 09:30

Madurakaart We kunnen spreken van een internationaal fenomeen, empirisch vastgesteld in de loop van de afgelopen maanden: de bevolking van één land waarschuwt je gegarandeerd voor de bevolking van een buurland. De Turken waarschuwden ons voor de Iraniërs (“extreme terroristen uit de middeleeuwen”), de Iraniërs op hun beurt voor de Turken (“leeghoofdige nietsnutten”), de Balinezen voor de Javanen (“hebberige criminelen”), de Javanen voor de Madurezen (“gevaarlijke conservatieven”) en de Madurezen… die waarschuwen ons voor elkaar. ‘Hati, hati!’

‘Hati hati!’(opgepast) zegt een man in een prachtig stukje West Madura, wanneer hij hoort dat we naar Sampang en Pamekasan gaan, 70 km verderop. ‘Het is daar gevaarlijk. Zorg dat je in je hotel bent als de duisternis invalt’. Hij bedekt zijn ogen met zijn linkerhand, om te benadrukken dat het donker wordt. De man hééft alleen maar een linkerhand en wijst demonstratief op zijn ontbrekende rechterarm, om te tonen wat er met je kan gebeuren daar in de Madurese hoofdstad Pamekasan. We kijken oprecht verschrikt.

Sikkel De Eenzame Planeet schrijft ook dat de Madurezen een reputatie hebben op het vlak van conflict oplossende strategieën: die zouden zich stuk voor stuk op het mes baseren.
Nu reizen wij ook wel met een Zwitsers zakmes maar als het erop aan zou komen, zou dat van weinig nut zijn. Door er veelvuldig kleverige mango’s mee te schillen, plakt het lemmet namelijk vast in de schacht. Er is zowat een koevoet nodig om het mes eruit te krijgen. En moesten we een koevoet op zak hebben, dan hadden we helemaal geen mes meer nodig voor onze zelfverdediging.

‘Nog iets’, zegt de bezorgde man ’jullie zien er veel te christelijk uit!’ Het zijn daar allemaal fanatici, dus Mister kan best een sarong aandoen en Mrs een hoofddoek. ‘En zeg preventief asalamaleykum tegen iedereen die je ziet.’ Hij kijkt ons verwachtingsvol aan, zodat we in koor herhalen: ‘asalamaleykum’.

Op het gezicht van de man zie ik dat we misschien toch nog een kans zullen hebben om levend en in het bezit van al onze ledematen terug in Java te geraken.