Respect for the seafarer! Respect voor de zeeman!

by Ruth on February 13, 2010

zeehelden-2

I dedicate this tribute to my (Filipino) seafriends on the merchand vessel Anke Ritscher: Mauricio, Jose, Rey, Ramil, Bernie, Archel, Carlito, Richie, Sandy, Reynante, Elpedio, Eduardo. And to Michael, Bernd, Oleg and Oleg.
You are my heroes.

10 reasons why a seaman is a greater hero than Superman or Robin Hood.
Dutch text below. For the English version click here.

10 redenen waarom zeemannen helden zijn van het type Superman meets Robin Hood

1. Omdat onze auto’s, mango’s, parfums en het speelgoed van onze kinderen zonder hen in respectievelijk Japan, India, Korea en China zouden blijven en wij een appelindigestie zouden oplopen, terwijl we onze kinderen entertainen door te voet het land te doorkruisen en we ons voor een vleugje air du printemps in rozenblaadjes zouden moeten wentelen.

2. Omdat de zeeman bij + 35 en bij –12 graden onversaagd op het dek staat, zodat het schip onderhouden, de cargo bewaakt en de collegae-zeelui veilig blijven. Dag en nacht. Dat is topsport.

3. Omdat je een vat vol plichtsbewustzijn moet zijn, om na weken van slapeloosheid en korte rusttijden geen mysterieuze ziekte uit te vinden om even op adem te kunnen komen.

4. Omdat het dragen van een wikkelmuts en veiligheidsschoenen een grote schending van het recht op elegantie is en de zeeman daar nooit over klaagt.

5. Omdat lange werkshiften, bemoeizieke passagiers noch veeleisende kapiteins de zeemansglimlach aantasten. De wonderlijke, subtiele mix van respect, betrokkenheid, afstand en oprechtheid van de zeeman is uniek en maakt hem nog betrouwbaarder dan dr. Jack uit ‘Lost’.

6. Omdat de zeeman negen maanden per jaar zijn lievelingskost, wandelingen in het bos, absurde televisieprogramma’s, verjaardagsfeestjes en avondjes op café moet missen.

7. Omdat zelfs een acrobaat van het Cirque du Soleil niet 50 m hoog op touwen klautert om een accomodatietoren te kuisen. Spiderman bestaat. Hij vaart.

8. Omdat diep in de zeeman een categorische imperatief zit die ook Kant zou verbluffen. Waarom gevaar, heimwee en opoffering hun tweede namen zijn? ‘Omdat het moet’.

9. Omdat buitensporige Beauforts, hoge golven, piraten, giftige cargo’s en gevaren in de motorkamer geen props uit een actiefilmset zijn maar een dagelijkse realiteit. James Bond is een mietje.

10. Omdat de zeeman dagelijks het gevecht met de eenzaamheid aangaat en lieve echtgenotes, opgroeiende kinderen, ouder wordende ouders, huwende zussen, vrienden en dagelijkse banaliteiten moet missen. Elke papa die geliefd is als hij Sinterklaas speelt maar op het moment dat hij ouderlijke autoriteit wil laten gelden van een mondige zoon te horen krijgt ‘dat hij maar terug naar zijn schip moet’, verdient een standbeeld. Omdat hij terug naar dat schip gaat, opdat diezelfde zoon dat nooit zou moeten doen. Omdat in de beslotenheid van zijn kajuit, zoute tranen de randen van de familiefoto doen omkrullen.

R.E.S.P.E.C.T.

{ 2 comments… read them below or add one }

jurgen February 13, 2010 at 23:16

‘k Heb een grootvader die heel zijn leven gevaard heeft. Op IJsland dan nog. Ontbering, ‘t is een woord dat we amper kunnen spellen, maar opa heeft het allemaal gekend. Respect is dan nog een understatement.

Roos De Fraine February 14, 2010 at 02:18

De Westvlamingen (en zij die zoals ik kort na WO II geboren zijn) kennen allemaal de verhalen over de ‘wonderbaarlijke’ haringvangsten’ van tijdens de oorlog.
De haring, de biefstuk van d’arme menschen, heeft de bevolking de oorlog door geholpen…
Was de grootvader van Jurgen een van die vele dappere Ijslandvaarders (zoals Jan, Pier, Tjores en Korneel (van het lied “Al die willen te kaap’ren varen, moeten mannen met baarden zijn”).die onder andere haring gingen vissen? Misschien. (Ik kan iedereen de Ijslandsuite van Wannes Van de Velde en Dree Peremans warm aanbevelen.)
Mijn ouders hebben ons het respect voor die vissers bijgebracht, de zeewijding en de mis voor de vissers was een van de jaarlijks weerkerende evenementen die wij met heel ons gezin bezochten.
Een van de pastoors die de Mis voor de Zeelui opdroeg zei het zo: de zee geeft met gulle hand, maar ze kan ook onmenselijk wreed zijn.
[Je moet maar eens even kijken in je familiestamboom. Vele Blondé's verdwenen op zee.]

En dan zijn er nog mensen zoals mijn neef Johan: de Seakingpiloten die door weer en wind, bij storm en ontij zieke of gekwetste zeemannen op zee gaan oppikken of drenkelingen gaan redden. Denken we maar aan die Herald of Free Enterprise..

Je “Respect voor de zeeman!” verhaal deed me denken aan het volgende citaat:
“Naviguer est une activité qui ne convient pas aux imposteurs. Dans bien des professions, on peut faire illusion et bluffer en toute impunité. En bateau, on sait ou on ne sait pas.” Eric Tabarly (zeiler)

Leave a Comment