Comments on: Energie http://www.portraitsofasia.be/blog/energie/ One year. One camera. Two bicycles. Sat, 01 Jan 2011 14:13:36 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.2 hourly 1 By: Ruth http://www.portraitsofasia.be/blog/energie/comment-page-1/#comment-396 Ruth Sun, 31 May 2009 17:26:59 +0000 http://www.portraitsofasia.be/blog/?p=585#comment-396 Celine, wanneer vertrekken jullie? Aan het tempo dat wij fietsen halen jullie ons waarschijnlijk nog in... Iran: we zijn er nog maar een goede week en al helemaal, hopeloos, wild enthousiast. Doen! De Arasvallei is het mooiste stuk land waar we ooit gefietst hebben en voor de abrikozen, kaneelijs en pistachenoten alleen al is het een omweg waard. Celine, wanneer vertrekken jullie? Aan het tempo dat wij fietsen halen jullie ons waarschijnlijk nog in…
Iran: we zijn er nog maar een goede week en al helemaal, hopeloos, wild enthousiast. Doen! De Arasvallei is het mooiste stuk land waar we ooit gefietst hebben en voor de abrikozen, kaneelijs en pistachenoten alleen al is het een omweg waard.

]]> By: celine http://www.portraitsofasia.be/blog/energie/comment-page-1/#comment-389 celine Mon, 25 May 2009 20:09:29 +0000 http://www.portraitsofasia.be/blog/?p=585#comment-389 hei Piet en Ruth, heeeerrrrlijke verhalen die jullie vertellen... het doet watertanden, en onze goesting om te vertrekken alleen maar groter worden. Ben heel nieuwsgierig naar Iran, we denken stilaan ook om daar heen te rijden. Tot mails, we gaan jullie bombarderen met tips en vragen over de reis (als dat mag ...) hei Piet en Ruth,

heeeerrrrlijke verhalen die jullie vertellen… het doet watertanden, en onze goesting om te vertrekken alleen maar groter worden. Ben heel nieuwsgierig naar Iran, we denken stilaan ook om daar heen te rijden. Tot mails, we gaan jullie bombarderen met tips en vragen over de reis (als dat mag …)

]]> By: Roos De Fraine http://www.portraitsofasia.be/blog/energie/comment-page-1/#comment-388 Roos De Fraine Mon, 25 May 2009 00:24:01 +0000 http://www.portraitsofasia.be/blog/?p=585#comment-388 Doorheen het Turkse land zagen we het ene staaltje van energiezuinigheid na het andere. Er zijn bijvoorbeeld nauwelijks gloeilampen. Onder de meest verfijnde lampadère piepen de twee staven van een spaarlamp uit. [Wanneer ik ons huis onder de loupe neem dan 'zie' ik nog wel wat armaturen met gloeilampen....Al zijn we ons leven aan het beteren. De twee 500 watt-halogeenspots van in de tuin hebben we onlangs vervangen door 2 spaarspots van 24 watt. Dat die 24-watt'ers bestonden hebben we geleerd in Costa Rica] In winkels kocht ik vaak op de tast, ofwel moest ik small talk voeren tot mijn ogen voldoende gewend waren aan de duisternis (Turkse small talk was overigens stilaan mijn specialiteit aan het worden. Nog even en ik kon er een kapsalon openen). Soms werd het licht in de etalage speciaal voor mij aangeknipt maar ik was de deur nog niet uit of het werd weer gedoofd. Ook de bewegingsgevoelige sensor is omnipresent: je wandelt ergens binnen en het licht floept vanzelf aan en weer uit. Prima concept. Behalve op het toilet. Wanneer je namelijk niet binnen de paar seconden het toiletritueel afgewerkt hebt, zit je in het donker op je hurken, als een gek met je armen te zwaaien, terwijl je wanhopig tracht je wankele evenwicht te bewaren, hopend dat je ooit het toiletpapier, de uitgang en je lief weer zal zien. [Dat is dan weer van het al te ecologische te veel] Ik denk nu ook wel niet dat Turkije een groen walhalla is. Zeg je: dat hoeft ook niet. Je mag van het ontwikkelingsland dat Turkije nu eenmaal is niet verwachten dat ze ecologischer zijn dan wij in al ons groen gedachtengoed voor ogen hebben maar Turkije is toch op de goede weg. Misschien is dat groene wel de kracht van die ontwikkelingslanden à la Turkije (of Costa Rica): ze kunnen het zich gewoonweg niet meer permitteren om met energie te smossen! 't Kost gewoonweg veel te veel! Doorheen het Turkse land zagen we het ene staaltje van energiezuinigheid na het andere. Er zijn bijvoorbeeld nauwelijks gloeilampen. Onder de meest verfijnde lampadère piepen de twee staven van een spaarlamp uit. [Wanneer ik ons huis onder de loupe neem dan 'zie' ik nog wel wat armaturen met gloeilampen....Al zijn we ons leven aan het beteren. De twee 500 watt-halogeenspots van in de tuin hebben we onlangs vervangen door 2 spaarspots van 24 watt. Dat die 24-watt'ers bestonden hebben we geleerd in Costa Rica] In winkels kocht ik vaak op de tast, ofwel moest ik small talk voeren tot mijn ogen voldoende gewend waren aan de duisternis (Turkse small talk was overigens stilaan mijn specialiteit aan het worden. Nog even en ik kon er een kapsalon openen). Soms werd het licht in de etalage speciaal voor mij aangeknipt maar ik was de deur nog niet uit of het werd weer gedoofd. Ook de bewegingsgevoelige sensor is omnipresent: je wandelt ergens binnen en het licht floept vanzelf aan en weer uit. Prima concept. Behalve op het toilet. Wanneer je namelijk niet binnen de paar seconden het toiletritueel afgewerkt hebt, zit je in het donker op je hurken, als een gek met je armen te zwaaien, terwijl je wanhopig tracht je wankele evenwicht te bewaren, hopend dat je ooit het toiletpapier, de uitgang en je lief weer zal zien. [Dat is dan weer van het al te ecologische te veel]
Ik denk nu ook wel niet dat Turkije een groen walhalla is. Zeg je: dat hoeft ook niet. Je mag van het ontwikkelingsland dat Turkije nu eenmaal is niet verwachten dat ze ecologischer zijn dan wij in al ons groen gedachtengoed voor ogen hebben maar Turkije is toch op de goede weg. Misschien is dat groene wel de kracht van die ontwikkelingslanden à la Turkije (of Costa Rica): ze kunnen het zich gewoonweg niet meer permitteren om met energie te smossen! ‘t Kost gewoonweg veel te veel!

]]>